|
METODA STAWKI SZACUNKOWEJ GRUNTÓW- KRYTERIA I ZASADY STOSOWANIA
Zgodnie z nowym Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 roku w sprawie wyceny
nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego obowiązująca nazwa tej metody to „Metoda wskaźników szacunkowych”. Metoda ta jest metodą podejścia mieszanego.
Metoda wskaźników szacunkowych służy do określeniu wartości nieruchomości przeznaczonych na cele rolne lub leśne, w przypadku braku transakcji rynkowych.
Ze względu na małą ilość nieruchomości podobnych oraz zawieranych transakcji rynkowych jest to najczęściej wykorzystywana metodą wyceny nieruchomości rolnych i leśnych.
Cenę ziarna żyta przyjmuje się z rynku lokalnego.
Cenę drewna, skorygowaną o koszty jego pozyskania i przemieszczenia do miejsca odbioru transportem mechanicznym, przyjmuje się z rynku lokalnego albo nadleśnictwa właściwego dla miejsca położenia nieruchomości lub nadleśnictw sąsiednich. Cenę drewna przyjmuje się jako średnią ważoną z uwzględnieniem rodzaju sortymentów sprzedawanego drewna.
Wskaźniki szacunkowe gruntów określa się w zależności od użytku gruntowego, klasy gleboznawczej lub (grupy typu siedliskowego przypadku lasów) oraz okręgu podatkowego.
Klasy gruntów przyjmuje się według danych z katastru nieruchomości(ewidencji gruntów i budynków), a przy określaniu typów siedliskowych lasów wykorzystuje się dane z planów urządzenia lasów. Okręg podatkowy przyjmuje się według przepisów o podatku rolnym.
|